Ul. Wojciecha Sapety 10

41-407 Imielin

32 2256117

Sekretariat
534 400 720
oddział ul. Dobra 2

przedszkole.imielin@interia.pl

kontakt@przedszkoleimielin.pl

 

Witam w piątek 16 kwietnia

 

Temat: Mali strażnicy przyrody

 

Zapoznanie ze sposobem oczyszczania wody, z wykorzystaniem prostego filtra.

Szmatka flanelowa (gaza lub lignina), węgiel drzewny, żwirek, piasek, słoik z wodą, pędzle,

farby, duża plastikowa butelka, nożyczki.

 

 

Dzieci brudzą wodę w słoiku, płukając w niej pędzel ubrudzony w farbie. pokazuje sposób

wykonania prostego filtra oczyszczającego wodę. Wyjaśnia dzieciom, że aby woda mogła być

używana przez ludzi, oczyszcza się ją i uzdatnia. Wymaga to jednak wysiłku pracujących przy

tym ludzi oraz specjalnych filtrów, co pociąga za sobą duże nakłady finansowe.

 Podkreślamy konieczność oszczędzania wody.

Przecinamy dużą plastikową butelkę na wysokości 1/3 od jej dna. Dolna część butelki będzie

stanowiła zbiornik na oczyszczoną wodę. Drugą część butelki. odwracamy szyjką do dołu,

a następnie wypełnia ją: flanelową szmatką, gazą lub ligniną, węglem drzewnym, żwirkiem,

a na końcu – piaskiem. Warstwy te powinny zająć około 1/2 wysokości butelki, którą

nakładamy na część butelki stanowiącą zbiornik oczyszczonej wody. Do tak przygotowanego

filtra dzieci wlewają brudną wodę ze słoika i obserwują jej filtrowanie. Porównują wygląd

oczyszczonej wody z brudną wodą. (W ten sam sposób można oczyścić wodę przyniesioną

z rzeki, stawu lub kałuży).

 

 

  • Burza mózgów – W jaki sposób można oszczędzać wodę?

  • Karta pracy, cz. 4, nr 6.

− Na których obrazkach przedstawiono sposoby

oszczędzania wody? Wskażcie je.

− Pokolorujcie rysunki kropel wody znajdujących się

wyżej na niebiesko, a znajdujących się niżej – na różowo

 

 

 

Słuchanie wiersza Jolanty Kasperkowiak

Mali strażnicy przyrody.

 

 

  • Rozmowa na temat: Jak dzieci mogą dbać o przyrodę?

  • Słuchanie wiersza.

Dziś „ekologia” – modne słowo,

przyrodę wszyscy chcą mieć zdrową.

Jej strażnikami się ogłaszamy,

od dziś przyrodzie my pomagamy.

Gdy ktoś bezmyślnie papierek rzuci,

trzeba takiemu uwagę zwrócić.

Nie można przecież bezkarnie śmiecić.

To wiedzą nawet przedszkolne dzieci.

Nie wolno łamać gałęzi drzew,

bo piękny płynie z nich ptasi śpiew.

A kiedy bocian wróci z podróży,

gniazdo niech znajdzie, na nie zasłużył.

Pozwól dżdżownicy do ziemi wrócić,

po co jej dzieci mają się smucić.

Niech barwny motyl siada na kwiatach,

żyje tak krótko, niech wolny lata.

A zimą nakarm głodne ptaki:

sikorki, wróble, wrony, szpaki.

Powieś na drzewie im karmnik mały,

będą ci wiosną za to śpiewały.

Choć ekolodzy jeszcze z nas mali,

uczyć będziemy tego wandali.

Matka Natura nas wynagrodzi,

jeśli z przyrodą będziemy w zgodzie.

 

 

  • Rozmowa na temat wiersza.

− Czego nie powinno się robić, żeby nie szkodzić przyrodzie?

− Co powinno się robić, aby pomóc przyrodzie?

 

  • Rytmizowanie fragmentu wiersza.

(…) przyrodę wszyscy chcą mieć zdrową.

Jej strażnikami się ogłaszamy,

od dziś przyrodzie my pomagamy.

 

  • Wypowiadanie tekstu z różnym natężeniem głosu, w różnym tempie i z różnymi emocjami

(ze złością, ze smutkiem, radością, strachem).

  • Układanie rymów do słowa przyroda, np. nagroda, przeszkoda…

  • Kończenie zdania: Jestem strażnikiem przyrody, bo…depczę trawników, wrzucam śmieci do kosza, w lesie zachowuję się cicho).

 

Zabawy artykulacyjne Szelest w pyszczku.

 

  • Słuchanie zdań.

Suchą szosą szedł Sasza.

Sasza z trudem szedł szosą.

Szeleściła sucha trawa.

Słońce szczodrze świeciło, wysuszając szosę.

 

 

  • Udzielanie odpowiedzi (całymi zdaniami) na pytania N. dotyczące zdań.

− Kto szedł suchą szosą? Jak szedł Sasza?

− Co robiło słońce? Co robiła trawa?

 

  • Zamienianie przez dzieci głoski sz na s i odwrotnie.mówi sylabę, dzieci ją powtarzają, ale zamieniają odpowiednio głoskę sz na s, np. sza – sa;

sze – se; szu – su; szo – so; asz – as; esz – es; usz – us.

 

  • Powtarzanie  poszczególnych zdań, zwracanie uwagi na prawidłową artykulację słów

z głoskami: s, sz.

 

  • Ponowne słuchanie zdań. Podskakiwanie w miejscu po usłyszeniu głoski s. Uderzanie dłońmi

o uda po usłyszeniu głoski sz. Klaśnięcie w dłonie po usłyszeniu obu tych głosek w jednym

słowie.

 

  • Podawanie przez dzieci przykładów nazw ubrań zawierających głoski s i sz, np.: koszula, sukienka,

szelki, sandały, skarpetki, pasek, kostium, sweter, szalik, spódnica, podkoszulek, apaszka,

skafander.

 

Miłej pracy 🙂

 

 

Dzień dobry w czwartek 15 kwietnia

Temat: „Nasze Rady na odpady”

Zapraszamy wszystkie dzieci na bajke edukacyjną „Rady na odpady”

https://www.youtube.com/watch?v=0WS8vo0iD2k

Zabawa dydaktyczna Szukamy rady na złe odpady.

Segregowanie opakowań.

Pudełko wypełnione różnymi opakowaniami.

R. przynosi pudełko wypełnione różnymi opakowaniami: papierowymi, szklanymi, aluminiowymi i plastikowymi. Dzieci zastanawiają się, po czym są poszczególne opakowania,segregują je według materiału, z jakiego zostały wykonane.

• Zabawa Do jakiego pojemnika…?

Obrazki pojemników do segregowania odpadów.

R. pokazuje dzieciom na obrazku specjalne pojemniki, których używa się do segregowania odpadów, i wyjaśnia, jakie odpady można do nich wkładać. Podkreśla znaczenie segregowania odpadów i ich ponownego przetwarzania w celu odzyskania materiału, który może zostać ponownie wykorzystany. Śmieci nie zanieczyszczają wtedy środowiska, tylko ponownie mogą zostać użyte. Wyjaśnia dzieciom znaczenie słowa recykling.

Karta pracy, cz. 4, nr 5.

Nauczcie się rymowanki. Mówcie ją i rytmicznie

klaszczcie.

Przeczytajcie z Rodzicem, co można wrzucać do pojemników.

Narysujcie odpowiednie przedmioty.

Dzieci podają swoje propozycje, w jaki sposób można

wykorzystać odpady.

Zabawa połączona z maszerowaniem.

Dzieci maszerują i wykonują polecenia, pokazują odpowiednią nogę według słów rymowanki.

Hej, idziemy naprzód żwawo

nóżką lewą, nóżką prawą.

Hej, maszerujemy drogą

prawą nogą, lewą nogą.

I klaszczemy wciąż rękami

nad głowami, nad głowami.

Potem z lewej, z prawej strony,

no i podskok. Już zrobiony?

Spacer – budzenie zainteresowania stanem czystości najbliższego środowiska. Dzieci obserwują miejsca czyste ekologicznie oraz takie (jeżeli wystąpi taka możliwość), gdzie widać niszczycielski wpływ ludzi. Dzielą się swoimi wrażeniami.

WITAJCIE W ŚRODĘ 14 kwietnia

KOLOROWY ŚWIAT

Cele:

– rozwijanie umiejętności liczenia w zakresie dziesięciu,

rozwijanie poczucia rytmu i muzykalności.

Aby nasz świat był kolorowy i czysty musimy o niego dbać. Zajrzyjcie do kart pracy cz.4 strona 3. Wskażcie te obrazki, na których są właściwe zachowania dzieci.

Zabawa z wykorzystaniem rymowanki

Poproście rodzica lub rodzeństwo do zabawy. Stańcie naprzeciwko siebie, mówcie tekst z podziałem na sylaby, uderzając raz w swoje dłonie, raz w dłonie partnera.

O PRZYRODĘ DBAMY. NIE ŁAMIEMY, NIE ŚMIECIMY,

KWIATKÓW NIE ZRYWAMY!

Zapraszam do posłuchania piosenki pt. „Ochroń Ziemię”

https://youtu.be/3oEy3cS29W8

  1. Mieszkamy na wielkiej kuli. Ta kula to nasza Ziemia.

Dorośli ciągle na tej Ziemi chcą wszystko zmieniać.

Wycinają drzewa, śmiecą na leśnej łące, czarny dym z kominów leci i zasłania słońce.

Ref.: Ochroń Ziemię, bądź jej przyjacielem.

Ty i ja – jest tu dzieci wiele.

Im więcej nas, tym dla Ziemi lepszy czas. (2x)

  1. Gdy wszystkie na świecie dzieci zadbają o piękno Ziemi, to wszystko skończy się szczęśliwie, nic się nie zmieni. W ogromnym kosmosie Ziemia się nie zgubi, gdy ją każdy mały człowiek nauczy się lubić.

Ref.: Ochroń Ziemię…

Spróbujcie określić nastrój piosenki. Co to znaczy, że mieszkamy na wielkiej kuli? Czym jest Ziemia, dlaczego musimy o nią dbać?

Ziemia to miejsce, w którym mieszkamy. Narysujcie w kartach pracy cz. 4 na stronie 4 dom wraz z otoczeniem w jakim chcielibyście mieszkać.

BIEDRONKI I MATEMATYKA

Tyle samo biedronek

Potrzebne: nakrętki, będą to nasze biedronki, duże sylwety zielonych liści, kartoniki z liczbami od 1 do 10.

Rodzic przy liściu układa kartonik z liczbą. Dziecko umieszcza na liściach biedronki (nakrętki), tak aby ich liczba odpowiadała liczbie na kartonikach.

Ćwiczenia w dodawaniu i odejmowaniu w zakresie dziesięciu

Potrzebne: klocki, kartoniki z liczbami i znakami matematycznymi.

Dziecko bierze sobie dziesięć klocków, które będą odpowiednikami biedronek. Układa klocki przed sobą. rodzic układa zadania, a dziecko ilustruje je za pomocą klocków. Np. − Nad łąką fruwały cztery biedronki (układa cztery klocki). Potem przyfrunęło jeszcze sześć (dosuwa sześć klocków).

Ile biedronek fruwa teraz nad łąką?

Nad łąką fruwało dziewięć biedronek (układa dziewięć klocków). Trzy odfrunęły (odsuwa trzy klocki). Ile biedronek pozostało?

Nad łąką fruwało pięć biedronek (układa pięć klocków). Potem przyfrunęło jeszcze pięć (dosuwa pięć klocków). Ile biedronek fruwa teraz nad łąką?

Układa działanie: 5 + 5 = 10.

Nad łąką fruwało osiem biedronek (układa osiem klocków). Trzy odfrunęły (odsuwa trzy klocki). Ile biedronek pozostało? Układa działanie: 8 – 3 = 5.

Na pewno poszło wam znakomicie.

Na zakończenie zapraszam do gimnastyki buzi i języka.

Ruletka z żabą pod linkiem poniżej

https://pin.it/3PteycY

Dobrej zabawy

Witajcie we wtorek 13 kwietnia

Chcemy, aby wokół było pięknie”

Słuchanie opowiadania „Spotkanie z małym czarodziejem”.

W pewnym dalekim kraju żył mały czarodziej, który bardzo lubił zadbane, zielone miasteczka. Każdej wiosny razem ze swym kotem Mruczkiem wyruszał w świat i szukał miast pełnych czystych uliczek i domów, zielonych drzew, kolorowych, pachnących kwiatów, śpiewających ptaków i radośnie bawiących się dzieci. Pewnego dnia dotarł do pięknego miasta. Wszędzie w nim było czysto, zielono, dachy świeżo odmalowanych, niedużych domów lśniły w promieniach słońca, a w powietrzu roznosił się zapach kwiatów, których mnóstwo kwitło na balkonach. Nigdzie nie leżały śmieci, a dzieci grabiły grządki i sadziły warzywa w przedszkolnym ogrodzie. − Ha! Mój kocie. To przecież najładniejsze miasteczko, jakie kiedykolwiek widziałem – powie-dział czarodziej. − Zobacz, jak tu czysto. Nigdzie nie leżą śmieci, chodniki i ulice są zamiecione, trawniki niezadeptane, drzewa nie mają połamanych gałęzi, a ptaki radośnie śpiewają, nie bojąc się, że źli ludzie zniszczą im gniazdka. W oknach widać uśmiechnięte twarze mieszkańców. Myślę, że wszyscy w tym miejscu muszą być bardzo szczęśliwi. Kiedy czarodziej tak się zachwycał, usłyszał nagle straszliwy hałas. Nie wiadomo skąd, przez środek głównej ulicy przebiegło czterech chłopców. To oni tak strasznie krzyczeli. Machali również kijami, pisali kredą po murach domów, rozdeptywali ukwiecone klomby, łamali gałęzie drzew i krzewów, rozrzucali papierki po zjedzonych cukierkach, a jeden strzelał z procy do wystraszonych wróbli i kawek, które ze strachu próbowały schronić się za kominami domów. − Cóż to było, mój kocie? – zdziwił się czarodziej. − Miauu! To chłopcy, którzy wcale nie dbają o swoje śliczne miasto i wszystko w nim niszczą − odpowiedział Mruczek .− Skoro tak – powiedział mały czarodziej – to dam im nauczkę. Zaczaruję miasteczko tak, aby stało się ono najbardziej szarym i najbardziej brzydkim miastem na świecie. I jak powiedział, tak zrobił. Podniósł swoją magiczną pałeczkę, wypowiedział zaklęcie i w jednej chwili całe miasteczko zrobiło się szare i brzydkie. Szare stały się kolorowe domy, zielone alejki i wszystkie kwiaty, szarzy zrobili się również chłopcy. Kiedy zobaczyli, co się stało, przestraszyli się nie na żarty.

W tym miejscu rodzic przerywa opowiadanie i prosi dziecko, aby wymyśliło, co mogło wydarzyć się dalej, a następnie kontynuuje swoją opowieść.

Przestraszeni chłopcy podbiegli do małego czarodzieja i zawołali: − Co zrobiłeś z naszym miastem! Dlaczego tak je zaczarowałeś! − Ja? – zdziwił się mały czarodziej. – Przecież to wy chcieliście, aby wasze miasto było najbrzydsze na świecie. Przed chwilą to pokazaliście – spokojnie odparł czarodziej. − Myśmy wcale tego nie chcieli – bronili się chłopcy. − Nie? A kto łamał gałęzie, pisał po murach, straszył ptaki, deptał kwiaty, rozsypywał śmieci? Kto to wszystko zrobił, kochani? No kto? – odpowiedział czarodziej. Chłopcy bardzo się zawstydzili, zrobiło im się przykro, spuścili głowy, a w ich oczach pojawiły się łzy. Chcieli naprawić wyrządzone szkody. Poprosili czarodzieja, aby pomógł im przywrócić miasto do jego dawnego wyglądu. Obiecali również, że będą dbali o to, aby zawsze było piękne i czyste. Czarodziej ze zrozumieniem pokiwał głową i podarował chłopcom kolorowe pudełko. Umieścił w nim zadania do wykonania. Powiedział, że jeśli chłopcy je prawidłowo wykonają, wtedy czar pryśnie.

Rodzic prosi dziecko o ocenę postępowania chłopców; wskazanie konsekwencji, jakie przyniosło ich zachowanie.

Karta pracy, cz. 3, nr 79.

Pokolorujcie rysunki czterolistnych koniczynek.

Połączcie liniami zdjęcie każdego kwiatka z jego cieniem.

Ćwiczenia gimnastyczne – zestaw 15

– Stanie w rozkroku, trzymanie oburącz złożonej gazety – w skłonie w przód wymachy gazetą w tył i w przód. Po kilku ruchach wyprost i potrząsanie gazetą w górze.

Klęk podparty, dłonie ułożone na gazecie, skierowane palcami do wewnątrz, ręce zgięte w łokciach – opad tułowia w przód, dotknięcie gazety brodą i powrót do pozycji wyjściowej. Powtórzone ostatni raz ćwiczenie pozwoli przejść do leżenia przodem za przesuwaną gazetą.

W leżeniu przodem – unoszenie gazety trzymanej oburącz za końce (ręce zgięte w łokciach, skierowane w bok), dmuchanie na gazetę i wprowadzanie jej w ruch.

Położenie gazety na podłodze, zwinięcie jej po przekątnej w rulonik i przeskakiwanie przez nią bokiem – z jednej strony na drugą, od jednego do drugiego końca (ćwiczenie można urozmaicić, łącząc się w dwójki, trójki – dzieci układają ruloniki jeden za drugim i kolejno wykonują skoki, zachowując odstępy).

W staniu, rulonik trzymany z przodu za końce – przełożenie nogi przez rulonik, wytrzymanie w staniu jednonóż, wykonując dowolne ruchy uniesioną nogą, a następnie powrót tą samą drogą do pozycji wyjściowej (ćwiczenie należy wykonywać prawą i lewą nogą, na zmianę).

Ugniecenie gazety tak, aby powstała kulka (piłeczka) – rzuty i chwyty kulki w miejscu, w chodzie, w biegu, rzuty i chwyty z wykonywaniem dodatkowych zadań, np.: przed chwytem klaśnięcie, dotknięcie ręką podłogi, zakręcenie rękami młynka, wykonanie obrotu itp.

W leżeniu przodem – przetaczanie kulki z ręki do ręki, podrzucanie kulki oburącz, jednorącz.

Marsz z kulką położoną na głowie, utworzenie dwóch szeregów oddalonych od siebie o pięć lub sześć kroków.

Wyścigi szeregów. Dziecko wkładają swoje kulki między kolana. Na sygnał zamienia się miejscami z rodzicem. Zabawę powtarzamy kilka razy.

Ćwiczenia korektywne i uspokajające.

Marsz we wspięciu na palcach, z kulką położoną na głowie, przejście do siadu skrzyżnego.

W siadzie skrzyżnym – wykonywanie skrętów głową w prawo – w tył i w lewo – w tył.

W siadzie podpartym, kolana rozchylone, kulka ułożona między stopami – podrzucanie kulki stopami, chwytanie jej rękami.

W marszu, kulka położona na dłoni (prawej, lewej) – ćwiczenie oddechowe: wykonanie wdechu nosem i próba zdmuchnięcia kulki z dłoni.

Czynności porządkowe: odłożenie kulek na wyznaczone miejsce, omówienie zajęć, ocenianie aktywności i inicjatywy twórczej dzieci.

Wykonaj zadanie zgodnie z poleceniem.

Matematyka :

Życzymy owocnej pracy! 🙂

Witajcie w poniedziałek

12 kwietnia

Dbamy o las ”

Karta pracy, cz. 3, nr 77.

Oglądanie obrazków przedstawiających prawidłowe zachowania dzieci w lesie i nieprawidłowe zachowania dzieci w lesie. Opowiadanie, co się na nich dzieje. Określanie, czy dzieci zachowują się właściwie i jak wyglądał las po ich pobycie. Odpowiadanie na pytanie: Co należy zrobić, o czym należy pamiętać, aby nie szkodzić środowisku?• Kolorowanie rysunków dzieci.

Ćwiczenia ramion i tułowia Piłujemy drzewo.

Rodzic z dzieckiem stoją w parach, twarzami do siebie. Podają sobie ręce i naprzemiennie przeciągają je do przodu i do tyłu z równoczesnym pochylaniem i odchylaniem tułowia – naśladują piłowanie drzewa.

Karta pracy, cz. 3, nr 78.

Przeczytajcie tekst razem ze rodzicem. Rodzic będzie czytać wyrazy, a wy będziecie podawać nazwy zdjęć.

Zabawy i ćwiczenia z literą ż

Oglądanie zdjęcia żab. Słuchanie ciekawostek na ich temat. Zdjęcia żab. Żaby to rodzina płazów bezogonowych. W Polsce spotykamy: żaby jeziorowe. żaby wodne, żaby śmieszki, żaby moczarowe, żaby dalmatyńskie, żaby trawne. Mają długi język, pomocny w łapaniu pożywienia. Charakterystycznym elementem ich budowy są też wydłużone tylne kończyny, przystosowane do wykonywania skoków. Wygrzewają się w pobliżu wody: na płyciznach lub wśród mchu czy wilgotnej trawy. Jedzą różne owady (np.: muchy, chrząszcze, koniki polne), pająki, dżdżownice, ślimaki. Są pożywieniem lisów, borsuków, wydr, kun i jeży, polują na nie także niektóre ptaki (np.: czaple, bociany raczej rzadko), zaskrońce oraz ryby (szczupaki, sumy).

 

Analiza i synteza słuchowa słowa żaba.

Co słyszycie na początku słowa żaba?

Dzielenie słowa żaba na sylaby.

Dzielenie słowa żaba na głoski.

Z ilu głosek składa się słowo żaba?

Podawanie przykładów słów rozpoczynających się głoską ż (żyrafa, żurek, żyrandol…), mających ją w środku (kożuch, mrożonki, bażant…).(Występująca na końcu słów głoska ż brzmi często jak głoska sz).

Odkrywam siebie. Litery i liczby, s. 91.

Odczytanie wyrazu. Odszukanie na końcu kart kartoników z literami tworzącymi wyraz żaba. Wycięcie ich, ułożenie z nich wyrazu, a potem przyklejenie w okienkach. Pokolorowanie rysunku

Odczytanie sylab.

Odczytanie wyrazów.

Pisanie liter ż, Ż po śladach, a potem – samodzielnie.

Propozycja pracy plastycznej dla chętnych dzieci.

Życzymy owocnej pracy! 🙂

Przewiń do góry